Song Il-kook

بیوگرافی Song Il-kook

نام: Song

نام خانوادگی: Il-gook

تاریخ تولد: 1971/10/01

فیلموگرافی:

۱- Jumong- 2006

۲-The Art of Seduction – 2005

۳- Red Eye-2004

4- Emperor of The Sea- 2004

5- Terms of Endearment – 2004

6- Bodyguard – 2003

7- Did We Really Love – 1999

سانگ ایل گوک یکی از جذابترین – خوش چهره ترین و پر طرفدارترین بازیگران کره ای است

که در بین چشم بادامی ها از محبوبیت خاصی برخوردار است. شاید بتوان به جرات بیشتر

محبوبیت او نزد کره ای ها را مرهون موفقیت او در درام ۸۱ قسمتی Jumong دانست که

یکی از درام های تاریخی کره با هزینه بسیار بالا در سال ۲۰۰۶ می باشد.

در نظر سنجی اینترنتی یک سایت کره ای که بینندگان ان سایت به بازیگران نمره می دهند به

آقای سانگ ایل گوک از ۱۰ نمره ۹.۵ را داده اند که این حکایت از موفقیت این بازیگر

می کند.

دلکش

خط سوم

از دوست به یادگار دردی دارم ………. کان درد به صد هزار درمان ندهم !

دلکش

عصمت باقرپور با نام هنری “دلکش” در سال 1304 در بابل زاده شد. هنوز نوجوان بود که نزد خواهرش به تهران آمد و در مدرسه ای که درس می خواند، توجه آموزگار موسيقی” ظهيرالدينی” را به سوی خود جلب کرد که صدای او را پر رنگ و شايسته پرورش تشخيص داده بود. ظهيرالدينی او را به دفتر روح الله خالقی در انجمن موسيقی ملی برد و خالقی او را به دست عبدالعلی وزيری خواننده معروف آن زمان سپرد که فوت و فن آوازخوانی را به او بياموزد. دوسه سالی بعد پس از آموختن آنچه بايد، دلکش در سال 1322 فعاليت آوازخوانی خود را آغاز کرد و در سال 1324 به عنوان آوازخوان به استخدام راديو ايران در آمد که تازه پنج سالی از بنيادش گذشته بود. در آن سالها، موسيقی سنتی که بر اثر تکرار و تقليد، جاذبه خود را از دست داده بود، نياز بسيار به نوآوری داشت. انديشه و احساس نو، آهنگ نو و صدای تازه می طلبيد تا از رکود پيش آمده به در آيد. نياز به صدای گرم و رسای زنانه به ويژه برجسته می نمود. قمر الملوک وزيری رفته رفته از توان خواندن افتاده بود و ملوک ضرابی نيز ديگر جاذبه پيشينش را نداشت. از سوی ديگر آهنگسازان نسل جوانتر که قصد نو آوری در موسيقی سنتی داشتند، به صداهای تازه ای نياز داشتند که با نو آوری های آنها سر سازگاری داشته باشد. دلکش يکی از بهترين اين صداها بود که از بخت خوش به همکاری دائمی با مهدی خالدی، آهنگساز نو آور و از شاگردان ابوالحسن صبا پرداخت. همکاری دلکش و خالدی نه تنها برای هر دو آنها مفيد بود و هر يک موفقيت ديگری را تضمين می کرد، بلکه در کار ساخت و پرداخت و اجرای تصنيف نيز تحولی پديد آورد. تا آن زمان تصنيف خوانی چندان اهميتی نداشت و حتی آواز خوانان برجسته خواندن تصنيف را خلاف شان و اعتبار می دانستند. اما در آفريده های خالدی تصنيف اهميت ويژه ای پيدا کرد و صدای رسای دلکش بر اين اهميت و جاذبه تاکيد می گذاشت. در برنامه های اجرائی “خالدی – دلکش”، تصنيف دوبار اجرا می شد و در آغاز و پايان برنامه جای “پيش در آمد” و “رنگ” می نشست. اين روش ابداعی از آنجا که بر جاذبه های برنامه های موسيقی می افزود، بزودی فراگير شد و جای تصنيف در همه برنامه های موسيقی راديوئی گسترده تر و برجسته تر گرديد. متاسفانه همکاری دائمی دلکش و خالدی هفت سالی بيش به درازا نکشيد و آن دو در سال 1331 از هم جدا شدند. با اين همه صدای دلکش آنچنان پر و پيمان و جذاب بود که توانست در پيوند با آفريده های آهنگسازان ديگر نيز جلوه بسيار پيدا کند. دلکش پس از خالدی به ترتيب با جواد لشگری، بزرگ لشگری، حبيب الله بديعی و علی تجويدی به همکاری پرداخت. در اين ميان همکاری او با تجويدی پربارتر از ديگران بود و ترانه های بسياری زيبائی از اين همکاری به يادگار مانده است. گفتنی است که دلکش خود نيز آهنگ می ساخت البته با نام مستعار ” نيلوفر”. ” ساز شکسته” يکی از آهنگهائی است که او خود ساخته و خوانده است. با مرگ دلکش جامعه موسيقی ايران خواننده ای را از دست داد که نه تنها صدائی رسا و تاثير گذار داشت، بلکه در فرآيند نوآوری در موسيقی سنتی نقشی عمده ايفا کرد. يادش گرامي

رهی

محمدحسن معیری ( بیوک ) متخلص به « رهی »از شاعران غزلسرای بسیار نامی معاصر است . وی

درارديبهشت ماه سال 1288خورشیدی در تهران متولد شد از دوران کودکی به شعر و موسیقی و نقاشی علاقه ی فراوان داشت و در اثر ممارست در این سه فن بهره ای به سزا یافت . در آغاز شاعری در انجمن ادبی حکیم نظامی که به مدریت استاد وحید دستگردی مدیر مجله ارمغان تشکیل می شد ، شرکت می جست و یکی از اعضاء فعال و موثر آن انجمن بود . در انجمن موسیقی ملی و انجمن فرهنگستان ایران نیز عضویت یافت و رفته رفته با چاپ و نشر غزلهای دلنشین او در روزنامه ها و مجله های کشور شهرت بسیار یافت. در تصنیف سازی نیز مهارت خودرا به خوبی نشان داد و ترانه های بسیار زیبا و خاطره انگیزی از او توسط خوانندگان مشهور

ایران در رادیو ایران پخش شد که بیش از پیش موجبات شهرت و محبوبیت او را فراهم ساخت . مشهورترین ترانه های او « خزان عشق » ، « به کنارم بنشین » ، « دیدی که رسوا شد دلم » « نوای نی » ، « دارم شب و روز » ، « شب جدایی » و چند ترانه دیگر است که در بین مردم شهرت به سزایی دارد

سیمین دانشور

دکتر سیمین دانشور متولد8 اریبهشت 1300 هجری شمسی در شهر شیراز به دنیا آمد.پدرش دکتر محمد علی دانشور (احیاالسلطنه) بود؛ همان كسی كه سیمین در رمان سووشون از او با نام دكتر عبدالله خان یاد می كند. مادر سیمین ،قمرالسلطنه حکمت نام داشت، بانوی هنرمندی كه نقاشی می کرد. دانشور دوره مقدماتی تحصیلات رابه مدرسه مهر آیین شیراز رفت.سپس به تهران آمد و وارد رشته ادبیات دانشگاه تهران شد. در سال 1329با دفاع از رساله خود در مورد «زیبایی شناسی » موفق به كسب درجه دكترا از این دانشگاه شد . او یكی از نخستین زنانی است كه در ایران دست به قلم برد و در عرصه داستان‌نویسی بخت خود را آزمود. در سال 1329 خورشیدی با جلال آل احمد از نویسندگان مطرح ادبیات ایران آشنا شد و ازدواج كرد و تا سال 1348 كه جلال به طور ناگهانی در اسالم نقاب خاك بر چهره پوشید، با وی همراه بود . دكتر دانشور تا سال 1359 كه به درخواست خود از دانشگاه بازنشسته شد به تدریس در دانشگاه هنر و ادبیات مشغول بود. از او مجموعه داستان‌ها و رمان‌هایی به چاپ رسیده است كه عبارتند از آتش خاموش ، شهری چون بهشت ، به كی سلام كنم ،از پرنده های مهاجر بپرس ، سووشون و دو جلد از رمان «جزیره سرگردانی» با عناوین «جزیره سرگردانی» و «ساربان سرگردان» («كوه سرگردان» قسمت سوم این رمان هنوز منتشر نشده است).کتاب«غروب جلال» نیز اثری از دانشور است که در آن به مرگ نابهنگام جلال اشاره می كند. آخرین آثار منتشر شده از دانشور « نامه های سیمین به جلال» است».

آل پاچینو

بیوگرافی آل پاچینو موضوع:

آلفرد پاچينو در 25آوريل 1940 در محلة هارلم نيويورك به دنيا آمد. او تنها فرزند سالواتور ((Salvator و رز (Rose‌) پاچينو بود كه وقتي آل تنها 2 سال داشت از يكديگر جدا شدند. او از آن پس همواره مادرش زندگي مي‌‌كرد. نمايش از همان كودكي برايش جذاب بود طوري كه ديدن نمايش‌هاي مختلف همراه مادر، برايش سرگرمي بزرگي بود.او بازي كردن در مدرسه را با اجراي نمايش‌‌هاي بداهه براي بچه‌ها آغاز كرد. تا اينكه در 14 سالگي تصميم گرفت به دبيرستان هنرهاي نمايشي برود ولي چون در زبان انگليسي ضعيف بود، مجبور شد خيلي زود از دبيرستان بيرون بيايد. بعد از آن براي اينكه بتواند در مدرسة بازيگري ثبت نام كند نياز يه پول داشت پس شغل‌هاي مختلفي را مثل كارگري و كنترل چي سينما تجربه كرد تا اينكه آن اتفاق غم‌انگيزي يعنی مرگ مادرش رخ داد. اين واقعه سبب شد كه او چند روزي در بيمارستان رواني بستري شود. پس از مرگ مادر او تصميم گرفت تا تمام وقت خود را صرف نمايش كند و بلاخره موفق شد در مدرسة«هربرت برگهف»زير نظر چارلز لاتن آموزش ببيند. او مهارتهايش را تقويت كرد تا اينكه توانست در نمايش«كافه سينو»نقشي را به عهده بگيردو با تلاش بسيار موفق شد وارد«اكتور استوديو»شود. و اين بار از«لی استراسبرگ»درس‌هاي فراواني گرفت و با بازي در نقش كوچكي، در نمايش«آياببر كراوات مي‌زند؟»بار ديگر خوش درخشيد. پس از يك سال كار كردن، توانست جايزه ابي(Obie) را براي نمايش«سرخ پوستي كه برانكس را مي‌خواهد»از آنِ خود كند. بازيش در فيلم بعدي يعني«وحشت در نيدل پارك»توجه فرانسيس فوردكوپولا را به خودجلب كرد، كسي که با وجود مخالفتهاي تهيه‌كننده و استوديو، او را براي نقش مايكل كورلئونه در«پدر خوانده»انتخاب كرد. بازيگران ديگري هم مثل:جك نيكلسون، كلينت ايستود و بسياري ديگر براي اين نقش كانديدا شده‌بودند اما نظر كوپولا فقط روي پاچينو بود. در تمام مدت فيلمبرداري اين ترس در او وجود داشت كه هر لحظه، ممكن است كنار گذاشته شود.

نقش مايكل، بسيار ظريف و دوگانه بود كه پاچينو با بازي خودجوش و تلاش زياد به خوبي از عهده آن برآمد و با اين نقش ماندگار شد. مطمئناً كمتر كسي مي‌توانست اين گونه، نقش را به سامان برساند. بازي در اين فيلم، به خصوص هم‌بازي بودن با مارلون براندو، درس بزرگي براي تمام زندگي هنري اوبود. اين نقش نامزدي اسكار را برايش به ارمغان آورد. او با فيلم«سرپيكو»، كه تجربه‌اي متفاوت بود، كارش را ادامه داد. تا اينكه براي«پدر‌خوانده (2)»دعوت شد و باز هم براي هر دو فيلم سرپيكو و پدر‌خوانده(2)نامزد دريافت جايزه شد. بعد از آن در فيلم«بعدظهر نحس»بازي كرد. او حتي خود را با فيلم«مؤلف! مؤلف! »در ژانر كمدي، محك زد.آل بدون هيچ كندي و لغزشي، راهش را براي ايجاد لحظه‌هاي بهتر، روي پرده ادامه داد. او تنها بازيگر مردي است كه در طول سال، هم براي بهترين بازيگر نقش اول و هم براي بهترين بازيگر نقش دوم، نامزد دريافت جايزه شده‌است.روش او در بازيگري، طرز عمل بسياري از ديگر بازيگران در طول دوران‌هاي مختلف بوده‌است. تعدد بي‌نظير نقش‌هايش او را در بين بازيگران هم‌عصرش به يك ستاره تبديل كرده و تسلطش بر روي پرده او را در عالم سينما، پابرجا كرده‌است.

فيلم‌ها:1971:وحشت در نيدل پارك، 1972:پدر‌خوانده، 1973:سرپيكو_ مترسك، 1974:پدر‌خوانده(2)، 1975:بعدظهر نحس، 1976:بابي ديرفيلد، 1979:و عدالت براي همه:1980:گشت‌زني، 1982:مؤلف! ، مؤلف! ، 1983: صورت زخمي1985:انقلاب، 1989:درياي عشق، 1990:پدر‌خوانده(2)‌-ديك‌تريسي 1991:فرانكي‌‌ دجاني، 1992:بوي خوش‌زن‌ـگلن‌گوي گلن‌راس، 1993:شيوه كارليتو، 1995:دو همجنس‌ـمخمصه، 1996:در جست‌و‌جوي ريچارد(و كارگردان)‌ـتالار شهر، 1997:دني براسكو‌‌ـوكيل مدافع شيطان، 1999:نفوذي‌ـ هر يكشنبه موعود، 2002:نبرد‌هاي نهايي‌ـ سيمونه‌‌ـ بي‌خوابي، 2003:عضو جديد. ——————————————————————————–

جايزه‌ها و افتخارات: 1967:جايزه«اوبي»بهترين بازيگر سال براي بازي در نمايش سرخ‌پوستي كه برانكس را مي‌خواهد.1969:جايره توني براي بهترين بازيگر نقش دوم، جايزه Theater World براي بازي در نمايش«آياببر كراوات مي‌زند؟»، جايزه درام دسك (Dram Desk)1972:

كانديد‌‌اي دريافت اسكار بهترين بازيگر نقش دوم، جايزه جامعة منتقدان فيلم و جايزه جمع ملي نقد فيلم به عنوان بهترين بازيگر نقش دوم سال براي پدر‌خوانده.1973:كانديدای دريافت اسكار، برنده جايزه BAFTA به عنوان بهترين بازيگر سال براي پدر‌خوانده(2)بهترين بازيگر نقش دوم براي سرپيكو

1975:كانديد‌اي دريافت اسكار، برنده جايزه ‌‌BAFTA و جايزه منتقدان لس‌آنجلس به عنوان بهترين بازيگر سال براي بعدظهر نحس

1977:جايزه توني براي بهترين بازيگر سال براي نمايش«آموزش اصلي پاولو هامل»1979:كانديد‌اي دريافت اسكار بهترين بازيگر سال براي«و عدالت براي همه»1989:

كانديد‌اي دريافت اسكار بهترين بازيگر نقش دوم سال براي« ديك تريسي»1992:برنده اسكار و جايزه گلدان گلوب براي فيلم«بوي خوش‌زن» به كانديد‌اي دريافت اسكار بهترين بازيگر سال براي فيلم«گلن گري گلن‌راس»1996:

جايزه Gotham براي يك عمر خدمات فرهنگي، جايزه اتحادية كارگردان‌هاي آمريكا براي كارگرداني فيلم«در جست‌و‌جوي ريچارد»1997:جايزه انجمن منتقدان بوستن به عنوان بهترين بازيگر سال براي«دني براسكو»

آل پاچینو

…….. آل پاچینو ……..

آلفردو جیمز پاچینو 25 آوریل 1940 در شهر نیویورك بدنیا آمد. تبارش سیسیلیایی هستند. پس از آنكه پدرش كه یك بنا بود خانواده را رها كرد الفردوی دو ساله توسط مادر ، مادربزرگ و پدربزرگش بزرگ شد. علاقه چندانی به تحصیلات آكادمیك نداشت اما اشتیاقش به بازیگری باعث شد تا در دبیرستان هنرهای نمایشی منهتن پذیرفته شود. در 17 سالگی مدرسه را ترك كرد و چندین سال به كارهایی متفرقه روی آورد كه بیشتر شغل های پستی بودند مانند تحویل جنس در محل ، كنترلچی ، باربر و سرایدار مجتمع مسكونی ، اما در تمام این مدت هرگز فعالیت بازیگری را رها نكرد.

سرانجام پس انداز مالی اش به او اجازه داد تا در مدرسه ی بازیگری هربرت برگهاف ثبت نام كند و زیر نظر Charles Laughton بازیگری را آموزش ببیند. در سال 1966 به Actors Studio رفت و دو سال بعد به خاطر اجرای قوی اش در نقش یك روانی در اجرای نمایشنامه The Indian Wants the Bronx برنده جایزه Obie شد. در سال 1969 نقش آفرینی اش در اجرای صحنه ای Does the Tiger Wear a Necktie جایزه Tony ‌‌‍[ معادل اسكار در تئاتر ] را برنده شد و باعث شد تا بازیگری را با نقش كوچكی در Me , Natalie ( فرد كویی ) شروع كند. به دلیل اجرای بسیار عالی اش در نقش یك معتاد ولگرد در فیلم The Panic in Needle Park ( شاتزبرگ ) برای ایفای نقش سخت و كلیدی مایكل كورلئونه در The Godfather ( كاپولا ) برگزیده شد كه حاصلش نامزدی اسكار بهترین بازیگر مرد نقش مكمل بود. شخصیت مایكل كورلئونه نقش محوری ادامه ساز پارامونت بر پدرخوانده شد و آل پاچینو به نامزدی دریافت اسكار بهترین بازیگر مرد دست یافت.

وی پس از هفت بار نامزدی جایزه اسکار و بعد از گذشت 29 سال از اولین نامزدی اسكارش ، برای فیلم Scent of a Woman موفق به دریافت اسكار شد. وی در سال 2003 نیز برای بازی در فیلم تلویزیونی Angels in America موفق به دریافت جایزه Emmy شد. آل پاچینو از معدود بازیگرانی است كه در یك سال برای بهترین بازیگر نقش اول و بهترین بازیگر مكمل نامزد دریافت اسكار شد. همچنین آل پاچینو یكی از تنها چهار نفری است برای بازی در یك نقش در دو فیلم دنباله دار موفق به نامزدی دریافت اسكار شد. ( برای بازی در نقش مایكل كورلئونه در پدر خوانده 1 و 2 ) علی رغم موفقیت در سینما آل پاچینو عاشق صحنه تئاتر است و در سال 1977 با اجرای نمایشنامه The Basic Training of Pavlo Hummel دومین جایزه Tony خود را دریافت كرد.

——————————————————————————–

اطلاعات شخصی :

نام کامل : Alfredo James Pacino

تاریخ تولد : 25 آوریل 1940

محل تولد : USA , New York , South Bronx

قد : 170 سانتی متر

همسر : N/A

افتخارات : برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی در فیلم ” بوی خوش یک زن ” ( ۱۹۹۲ )

نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی در فیلم ” عدالت برای همه ” ( ۱۹۷۹ )

نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی در فیلم ” پدر خوانده ۲ ” ( ۱۹۷۴ )

نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی در فیلم ” سرپیکو ” ( ۱۹۷۳ )

نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین نقش مکمل مرد برای بازی در فیلم ” پدر خوانده ” ( ۱۹۷۲ )

نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین نقش مکمل مرد برای بازی در فیلم ” گلن گری گلن راس ” ( ۱۹۹۲ )

نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین نقش مکمل مرد برای بازی در فیلم ” دیک تریسی ” ( ۱۹۹۰)

برنده جایزه گلدن گلاب بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی در فیلم ” سرپیکو ” ( ۱۹۷۳ )

رابرت دنیرو

رابرت دنیرو

لقب : بابی میلک ( شیربرنج ) این لقب را در کودکی به خاطر رنگ سفید پوستش به او دادند. قد: cm178

رابرت دنیرو که به عنوان یکی از برجسته ترین بازیگران زمان خود شناخته شده است در سال 1943 در نیویورک متولد شد. پدر و مادر او هر دو هنرمند بودند. در هنرستان Stella Adler و همچنین در یک کارکاه هنری آمریکایی آموزش بازیگری دید. در ابتدا به خاطر فیلم طبل را آهسته به صدا در بیاوربه شهرت نسبی رسید ولی شهرت و اعتبار اصلی را به عنوان بازیگر حرفه ای در فیلم کوچه کثیف در سال 1973به دست آورد.

دنیرو در سال 1974جایزه آکادمی را برای بهترین بازیگر نقش دوم در فیلم پدر خوانده 2احراز نمود ، او برنده جایزه آکادمی به عنوان بهترین بازیگر در فیلم های راننده تاکسی 1976 ، شکاچی آهو1978 ، دماغه وحشت1991 و گاو خشمگین 1980 می باشد. اخیرا ریاست شرکت تولید فیلم خود یعنی استودیوی تربیکا Tribeca را به عهده گرفته است.

شروع کار وی در سال 1993 به همراه Bronx Tale, A .

دارای عنوان پنجم در مجله انگلیسی از میان 100 ستاره سینمائی تمام دوران (اکتبر 1997)

در سال 2002 به عنوان بازیگر آمریکایی ایتالیای معرفی شد. او اغلب در فیلم ها نقش یک آمریکایی – ایتالیایی را ایفا می کند ولی یک تیره ایرلندی نبز دارد .

او دومین بازیگری است که به خاطر ایفای نقش Vito Corleone برنده جایزه اسکار شد. نفر اول مارلون براندو بود که برای ایفای همین نقش جایزه اسکار را از آن خود کرد. رکورد اضافه وزن او برای ایفای نقش در فیلم گاوخشمگین (1980) 60 پوند (حد ود 27 کیلوگرم ) بود ولی 7سال بعد Vincent D’onofrio با اضافه کردن 70 پوند (حدود 32 کیلوگرم ) رکورد او را برای ایفای نقش در فیلم کت تمام فلزی شکست ( 1987 ) .

دنیرو موسس اولین فستیوال Tribeca در ماه می سال 2002می باشد.او تصمیم به احیای دوباره یک فضای تجاری پس از حملات 11سپتامبر داشت که این پروژه نیزاجرا شد.

برای آموزش زبان سیسیلی به خاطر نقش Vito Corleone در فیلم پدر خوانده ، چهار ماه آموزش دید ، تقریبا تمام دالوگهای ویتو به زبان سیسیلی بود. او به عنوان دومین ستاره تمام دوران در کانال 4 بریتانیا انتخاب شد. بد نیست بدانید که او دراین برنامه رقابت نزدیکی با ال چاچینو داشت.

همسران :

Abbott Diahnne ( 1976 – 1988 ) 1فرزند

Grace hightower (17ژوئن 1997- تا کنون ) – تقاضای طلاق، 1فرزند

Drena Deniro (درناد نیرو): دختر خوانده رابرت دنیرو محبوب می شود ، او فرزند Diahnne و همسر سابق او می باشد.

همچنین دنیرو و Diahnne فرزند پسری به نام رافائل دنیرو دارند که او نیز بازیگر است. دنیرو و همسردومش (گریس) در 18 ماه مارس سال 1998 صاحب فرزندی به نام (الیوت) شدند .

رافائل دنیرو ، پسر رابرت دنیرو در استودیو بازیگری ” استلاادلر” و ” لی استرابرگ” آموزش دیده است.

رابرت دنیرو از ( مریل استریپ ) به عنوان بازیگر مورد علاقه اش برای ایفای نقش در کنارش یاد کرده است .

QUAYE در ترانه اش با نام در خشش یکشنبه از او یاد می کند با این مضمون من یک قهرمان هستم ، همانند رابرت دنیرو.

دنیرو اغلب بازیگر نقشهای خشن و یا شخصیت های روانپریش می باشد.

او صاحب رستورانهای زیادی در نیویورک است. از قبیل Nobu ، layla

رستوران Ago در غرب هالیوود. رستوران Rubicon در سانفرانسیسکو با شراکت فرانسیس فورد کا پولا و رابین ویلیانفر.

دنبرو طبق تشخیص پزشکان مبتلا به سرطان پردستات است. او تحت معالجه می باشد و پزشکان معتقدند که وی به بهبودی کامل خواهد رسید.(اکتبر 2003)

دنیرو و آلپاچینو تنها در یک فیلم با هم بازی کردند که در آن هم تنها در یک پلان دیده می شوند .

در کودکی به خواندن نمایشنامه علاقه نشان می داد. او در جشنواره ای در سال 1981 روبان سبزرنگی را بر یقه اش زده بود که بعدها این به صورت یک سنت درآمد. این روبان یاد بودی بود برای هزاران کودک آفریقایی آمریکایی که در قتلهای زنجیره ای Atlanta, Georgia قربانی شدند (1981-1980). این روبان را یکی از طرفدارانش به او داده بود ، خانواده های قربانیان ماهها این روبان ها را داشتند.

در فیلم فرانک اشتاین نقش اصلی را ایفا کرد. تبدیل کردن او به یک شخص عظیم الجثه مستلزم مهارت های بسیار زیادی بود چون Kenneth branagh که نقش دکتر فرانک اشتاین را بازی می کرد با او هم قد بود بسیاری از حقه های سینمایی که بعدها در فیلم ارباب حلقه ها برای بزرگ جلوه دادن افراد جادوگرها و غول ها به کار رفت ، قبلا در فیلم فرانک اشتاین برای عظیم الجثه نشان دادن دنیرو در برابر بقیه بازیگران به کار گرفته شده بود.

نظرات شخصی :

استعداد و زکاوت در انتخاب ها است .

تظاهر نکردن چیز مهمی است.

مردم سعی نمی کنند که احساسات خود را بروزدهند آنها سعی بر پنهان کردن آن دارند.

دوست ندارم فیلمها ، خودم را تماشا کنم وقتی آنها را می بینم خوابم می گیرد.

برخی از مردم گمان می کنند که بازی در فیلم آسان است و کمدی دشوار ولی من اینطوری فکر نمی کنم .

از نظر من هالیوود شبیه یک طایفه است و بازیگران نیز مثل اهالی این طایفه هستند. واقعیت این است که آنها [ تهیه کنندگان ] به دنبال تکیه گاه هستند. باید نظری به ساختار تمام استودیوها بیاندازید تا متوجه منظور من شوید. آنجا اشخاصی هستند که مثل والدین شما می مانند. سرمایه را آنها دارند و به ما بازیگران می گویند ما شما را دوست داریم و نمی توانیم بدون شما فیلم بسازم. من سالها در میان این افراد بودم و فکر می کنم که من می توانم این کار را حتی بهتر از آنها انجام دهم. برای همین هم Tribeca را تاسیس کردم. (8 ژانویه 1998 – شیکاگو)

به پاریس ، لندن و همچنین به روم علاقه دارم و به آنجا سفر میکنم. اما باز هم می گویم هیچ جا نیویورک نمی شه . نیویورک درحال حاضر سرگرم کننده ترین کشورجهان است.

هیچ وقت مثل بازیگرانی نبودم که خودم را به عنوان یک شخص دلفریب جلوه دهم. (من باید زود تصمیم بگیرم که آیا یک بازیگر و یا یک شخصیت هستم ! )

دستمزدها:

آن را تحلیل کن (2002) 20 میلیون دلار

زمان نمایش (2002) /517 میلیون دلار

هدف (2001) 15 میلیون دلار

ملاقات باوالدین (2000) 5/13 میلیون دلار

این را تحلیل کن (1999) 8 میلیون دلار

رانین (1998) 14 میلیون دلار

آخرین پیشوای سیاسی (1976) 200هزار دلار+پورسانت سود

راننده تاکسی (1976) 35 هزار دلار

جشن عروسی (1969) 50 دلار

آنجلینا جولی ویت

آنجلینا جولی ویت در ۴ ژوئن ۱۹۷۴در لس آنجلس به دنیا آمد. آنجلینا فرزند دو هنرپیشه معروف جان ویت – Jon Voight – ( برنده جایزه اسکار ) و مارچلین برترند – Marchelin Bertrand – است. آنجلینا پس از جدایی پدر و مادرش ، به همراه مادرش به شهر های نیویورک ، لس آنجلس و لندن سفر کرد ، در این زمان او به عنوان یک مدل حرفه ای شناخته شد … سپس برای همیشه در نیویورک ساکن شدند. در این زمان آنجلینا وارد تئاتر لی استارزبرگ و پس از آن دانشگاه نیویورک شد و در همین هنگام بازی در تئاتر را به صورت حرفه ای آغاز نمود . همچنین در ویدئو های چندین خواننده از جمله گروه میت لوف ، لنی کراوتیز و آنتونلووندیتی ظاهر شد. به علاوه او در ۵ فیلم مدرسه ای به کارگردانی برادرش برای مدرسه USC ظاهر شد.

آنجلینا به زودی اولین فیلم سینمایی خود را با ایفای نقش کوچکی در سال 1993 در فیلم Cyborg 2 آغاز کرد و به دنبال آن در سال 1995 با بازی در فیلم Hackers توانست نشان دهد که قابلیت های هنری فراوانی در او وجود دارد.( اولین بازی اصلی آنجلینا در فیلم Cyborg 2 بوده است اما پیش از آن در فیلم lookin to Get Out نقش بسیاری کوتاهی ایفا نموده که به عنوان اولین فیلم حرفه ای او شناخته نمی شود – آنجلینا در این فیلم 8 سال داشته )

با بازی در فیلم Train spotting ساخته جانی لی میلر او رسما به عنوان یک هنرپیشه هالیوود شناخته شد و همین فیلم نیز سبب آشنایی وی با میلر و ازدواج کوتاه مدت آنها شد.پس از مدتی حضور در فیلم های متوسط سر انجام جولی توانست با بازی در نقش همسر جورج والاس – Georg Wallace – در فیلم سینمایی تلویزیونی با همین نام در سال ۱۹۹۷ برنده جایزه گلدن گلاب شود. همچنین وی با بازی در نقش اول فیلم جیا – Gia – تبدیل به یک سوپر استار در دنیای هالیوود شد.

از این پس آنجلینا به یکی از بزرگترین ستارگان هالیوود مبدل گشت و عکس های او بر روی مجلات مختلف ماه ها ماندگار شد ، برنامه های تلویزیون مشتاق مصاحبه با او بودند تا آن زمان که با بازی در سری فیلم های مهاجم مقبره – Tomb Raider – به اوج شهرت هنری خود رسید.آنجلینا یک ازدواج ناموفق دیگر را نیز تجربه کرد این بار نیز تنها توانست از ۵ می ۲۰۰۰ تا ۲۷ می ۲۰۰۳ با بیلی باب همسر دومش همراه باشد … ثمره ی این ازدواج یک فرزند برای آنجلینا بود.

در سال ۲۰۰۳ پس از این اتفاقات آنجلینا در نقش یک دختر ثروتمند در فیلم Beyond Bordres ظاهر شد. اما سال ۲۰۰۴ به دلیل حضور او در فیلم های اسکندر بزرگ – Alexander the Great – ساخته ی الیور استون در نقش مادر اسکندر مقدونی با بازی کالین فارل – Colin Farrell – و نیز همبازی شدن با برنده ی جایزه ی اسکار جینت پالترو – Gwyneth Paltrow – در کاپیتان اسکای : دنیای فردا – Sky captain : The world of tomorrow – و هم چنین فیلم گرفتن جانها – Taking Lives – و بازی در نقش افسرارشد FBI سال بسیار پر ثمری را گذراند.

آنجلینا هم اکنون در زمره ی ۱۰ بازیگر مشهور زن هالیوود قرار دارد !——————————————————————————–

اطلاعات شخصی :نام کامل : Angelina Jolie Voight , Angie

تاریخ تولد : ۴ ژوئن ۱۹۷۵محل تولد : USA , Los Angeles , California

قد : ۱۷۳ سانتی مترهمسر : براد پیت ( Brad Pitt )

افتخارات : برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل برای بازی در فیلم Girl, Interruptedبرنده جایزه گلدن گلاب بهترین بازیگر نقش مکمل برای بازی در فیلم Girl, Interrupted

برنده جایزه گلدن گلاب بهترین بازیگر نقش مکمل برای بازی در فیلم George Wallace

به ترتیب درسال های ۱۹۹۹ و ۱۹۹۷

ریکی مارتین

نام اصلی: انریکومارتین مورالس

شهرت: کیکی (Kiky)شغل: خواننده – بازیگر

تاریخ تولد: 24 دسامبر 1971محل تولد: سن خوان – پورتوریکو

هنرپیشه محبوب: رابرت دونیروفیلم مورد علاقه: پدرخوانده

طراح لباس محبوب: جورجیو آرمانیترانه محبوب: Fragile از استینگ (Sting)

محل زندگی: کالیفرنیاآخرین فیلم: نقش آفرینی در فیلمی باحال و هوای فیلم داستان وست ساید

شناسنامه ریکی مارتین Ricky Martinجوایز کسب کرده: جایزه Grammy خواننده آمریکای لاتین1999 / بهترین طراح حرکات موزون و بهترین ترانه پاپ از سری MTV 1999 / بهترین کلیپ به انتخاب تماشاگران MTV برای ترانه Livin lavida loca از کشور روشیه و کشورهای آمریکای لاتین و آمریکا در سال 1999 / بهترین ترانه پاپ از سوی Billboar برای ترانه Nobody wants to be lonely در سال 2000ریکی مارتین

انریکو مارتین مورالس یا همان ریکی مارتین معروف در دوازده سالگی به دلیل غیبتهای غیر موجه بسیار و نیز دعوا و کتک کاری با معلمان و هم شاگردیها از مدرسه اخراج شد! از خوش اقبالی او در مدت کمتر از یک هفته ریکی به گروه جوان و نو پای اسپانیایی _ انگلیسی Menvdo پیوست و به زودی رهبری گروه را به دست گرفت.طی پنج سالی که ریکی عضو گروه بود به یکی از آرزوهای دیرین خویش جامه عمل پوشاند و نخستین کنسرت وی با استقبال بی نظیر جوانان روبرو شد و در مدت کمتر از 6 ساعت تمامی بلیطهای کنسرت پیش فروش رسید.

در سال 1989 وی گروه Menvdo را ترک کرد و به پورتوریکو زادگاه خود بازگشت و پس از مدتها دوری ار درس و مدرسه تحصیل را ادامه داد و موفق به اخذ دیپلم شد. در همین سالها به جهت چهره و ظاهر جذاب در شش آگهی ظاهر شد و با استقبال چشمگیر عموم روبرو شد.در خلال همین سالها ریکی مارتین در یک سریال دنباله دار مزیکال تحت عنوان Mama Ama El Rock حضور یافت و آنرا بدل به پربیننده ترین و محبوبترین سریال سال کرد.در سال 1992 ریکی در سریال مکزیکی or una Estvella llz Alcan که به صورت روزانه پخش می شد ایفای نقش کرد و خب نتیجه آن نیز معلوم است! موفقیت چشمگیر این سریال باعث شد تا سازندگان آن دست به تهیه یک فیلم سینمایی با همین عنوان بزنند. درخشش خیره کننده ریکی در نقش پابلو و هنرنمایی زیبا و به یادماندنی وی در این فیلم جایزه معروف Heraldo را که همتراز جایزه اسکار می باشد برای او به ارمغان آورد.

ریکی مارتین در سال 1993 در سریال کمدی آمریکایی Getting by حضور یافت و به دنبال آن در مجموعه تلویزیونی “قایق عشق” و “پابرهنه در بهشت” ایفای نقش کرد. هر سه این سریالها جزو کارهای محبوب آن سالها به شمار می روند. آگهی تبلیغاتی ریکی مارتین برای شرکت پپسی کولا با هنرنمایی وی و جنت جکسون ساخته شد , یکی از بهترین تیزرهای آن سال محسوب می شد. در همان سالها در یک برنامه تلویزیونی از رکی سؤال شد که بین بازیگری و خوانندگی کدامیک را ترجیح می دهد و او با خنده پاسخ داد:” البته خوانندگی ولی اگر دمی مور بخواهد با او همبازی خواهم شد!”

سریال بیمارستان عمومی عنوان آخرین مجموعه تلویزیونی است که ریکی در آن ایفای نقش کرد. یک سریال خانوادگی و دراماتیک که پرمخاطب ترین و محبوبترین مجموعه تلویزیونی بخ انتخاب جوانان بود و تاکنون نیز نیز چندین بار از شبکه های مختلف تلویزیونی آمریکا نمایش داده شده است.البته از صدای ریکی در ورسیون اسپانیایی انیمیشن “هرکول” نیز استفاده شده است.

یکی دیگر از هنرنمایی های ریکی مارتین بازی در نقش ماریوس , در نمایشنامه بینوایان, در برادوی است. او در طول زمان سه ساعته نمایش نزدیک به هفت ترانه را زیبایی تمام اجرا کرد و مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. ترانه Chairs Empty tables at Empty در این نمایش جوایز متعددی را برای او به ارمغان آورد. ریکی در 24 فوریه سال 1999 در چهل و یکمین دوره اهدا جوایز Grammy نامزد دریافت جایزه بهترین اجرای پاپ لاتین شد. بعد از یک ساعت و بیست دقیقه انتظار مجری برنامه, ریکی مارتین را معرفی و به صحنه فراخواند. ریکی با ترانه La copa de La Vide و همراهی گروه مخصوص خود زیبایی, شکوه و عظمت موسیقی پاپ آمریکای لاتین را به نمایش گذاشت. پس از آن مجری اسامی کاندیداهای دریافت جایزه را اعلام کرد: خوزه فلیسیانو , خوان گابریل , انریکو ایگلسیاس و ریکی مارتین. و جایزه تعلق می گیرد به ریکی مارتین برای ترانه Vuelve. پس از آن ریکی روی صحنه می رود و فریاد می زند: ” من یک جایزه Grammy دارم, از خدا متشکرم” . او سپس ادامه داد: ” آنچه امشب آغاز شد و اتفاق افتاد زمینه ساز آینده خواهد بود و تاریخ گواهی خواهد کرد.”فروش 5میلیون نسخه از آلبوم وی در همان سال ریکی مارتین را در صدر جدول موسیقی آمریکای لاتین قرار داد. آلبومهای این هنرمند پورتوریکویی تاکنون بیش از 15 میلیون نسخه در جهان فروش داشته است.

ترانه های La Copa de La Vide در جام جهانی فوتبال سال 1998 , A Latinfever در سال 1999 و Vuelve از بهترینهای ریکی به شمار می آید. گروهی که ریکی مارتین را در تهیه و ضبط ترانه هایش یاری می کنند همگی از سرشناس ترین افراد در زمینه موسیقی پاپ هستند: ” رابی روزا تهیه کننده, امیلیو استفان مدیر کمپانی میامی , دزموند چایلد ترانه سرای خوانندگان مشهوری چون جان بون جووی , آئرو اسمیت و مدونا به علاوه یک استدیو با پیشرفته ترین تجهیزات ضبط صدا.” البته ریکی می گوید: من دوست ندارم زیاد تکنیکی کار کنم چون احساس حرف اول را در موسیقی می زند و متأسفانه تکنولوژی, عشق و حس را از کارها می گیرد.

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!