سیمین دانشور

دکتر سیمین دانشور متولد8 اریبهشت 1300 هجری شمسی در شهر شیراز به دنیا آمد.پدرش دکتر محمد علی دانشور (احیاالسلطنه) بود؛ همان كسی كه سیمین در رمان سووشون از او با نام دكتر عبدالله خان یاد می كند. مادر سیمین ،قمرالسلطنه حکمت نام داشت، بانوی هنرمندی كه نقاشی می کرد. دانشور دوره مقدماتی تحصیلات رابه مدرسه مهر آیین شیراز رفت.سپس به تهران آمد و وارد رشته ادبیات دانشگاه تهران شد. در سال 1329با دفاع از رساله خود در مورد «زیبایی شناسی » موفق به كسب درجه دكترا از این دانشگاه شد . او یكی از نخستین زنانی است كه در ایران دست به قلم برد و در عرصه داستان‌نویسی بخت خود را آزمود. در سال 1329 خورشیدی با جلال آل احمد از نویسندگان مطرح ادبیات ایران آشنا شد و ازدواج كرد و تا سال 1348 كه جلال به طور ناگهانی در اسالم نقاب خاك بر چهره پوشید، با وی همراه بود . دكتر دانشور تا سال 1359 كه به درخواست خود از دانشگاه بازنشسته شد به تدریس در دانشگاه هنر و ادبیات مشغول بود. از او مجموعه داستان‌ها و رمان‌هایی به چاپ رسیده است كه عبارتند از آتش خاموش ، شهری چون بهشت ، به كی سلام كنم ،از پرنده های مهاجر بپرس ، سووشون و دو جلد از رمان «جزیره سرگردانی» با عناوین «جزیره سرگردانی» و «ساربان سرگردان» («كوه سرگردان» قسمت سوم این رمان هنوز منتشر نشده است).کتاب«غروب جلال» نیز اثری از دانشور است که در آن به مرگ نابهنگام جلال اشاره می كند. آخرین آثار منتشر شده از دانشور « نامه های سیمین به جلال» است».